Dom pomocy społecznej

Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Osobę kieruje się do domu pomocy społecznej odpowiedniego typu. Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej.

Domy pomocy społecznej dzielą się na:

  • domy dla osób w podeszłym wieku
  • domy dla osób przewlekle somatycznie chorych
  • domy dla osób przewlekle psychicznie chorych
  • domy dla dorosłych niepełnosprawnych intelektualnie
  • domy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie
  • domy dla osób niepełnosprawnych fizycznie
  • domy dla osób uzależnionych od alkoholu

Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny.

 

Opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszą:

  • mieszkaniec domu – do wysokości 70 % swojego dochodu
  • małżonek, zstępni przed wstępnymi, w przypadku gdy dochód tych osób przekracza 300 % kryterium dochodowego, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % tego kryterium
  • w przypadku niewywiązania się z wnoszenia opłat przez osoby wymienione powyżej, za pobyt w domu płaci zastępczo gmina. Gminie przysługuje prawo dochodzenia zwrotu poniesionych na ten cel wydatków.

 

Za pobyt w domu opieki społecznej opłaty wnoszą w kolejności:

  • mieszkaniec domu
  • małżonek, zstępni przed wstępnymi
  • gmina, z której osoba została skierowana do domu opieki społecznej

 

W przypadku, gdy mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność, rodzina oraz gmina nie mają obowiązku wnoszenia opłat.